
خداي من! تو چقدر به من نزديكي با اين همه فاصله اي كه من از تو گرفته ام. تو كه اينقدر دلسوز مني! تو كي غايب بوده اي كه حضورت نشانه بخواهد؟ تو كي پنهان بوده اي كه ظهورت محتاج آيه باشد؟ كور باد چشمي كه تو را ناظر خويش نبيند. كور باد نگاهي كه ديده باني نگاه تو را درنيابد. بسته باد پنجره اي كه رو به آفتاب ظهور تو گشوده نشود. و زيانكار باد سوداي بنده اي كه از عشق تو نصيب ندارد.

خدايا تو كي نبودي كه بودنت دليل بخواهد؟
برچسب: خدای من,خداي من,خدای من خداییست,خدای من کجایی,خدای من دوستت دارم,خدای من کمکم کن,خدای من بهشتی دارد,خدای من کجاست,خدای من تو را قسم,خداي من كمكم كن,
نویسنده: زهرا کریمیپور